21.6.11

Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου





Ξημερώνει η εορτή, μνήμης των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, που η Εκκλησία, μας προετοίμασε με την νηστεία όλο αυτό το διάστημα. Δύο προσωπικότητες οι Άγιοι Πέτρος και Παύλος που πρέπει κανείς να ασχοληθεί για χρόνια, για να διακρίνει το μέγεθος της αξίας τους, κάτι που η Εκκλησία το αποτυπώνει με τον τίτλο «ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΙ» όχι άδικα και όχι φυσικά τυχαία.
Να υπογραμμίσω μόνο ένα στοιχείο, που πρέπει να μιμηθούμε και όλοι μας και το είχαν και οι δύο σε υψηλό επίπεδο. Ομιλώ για το θέμα της μετάνοιας που έδειξαν στην βιωτή τους και οι δύο. Ο μεν Πέτρος, όταν αρνήθηκε τον Χριστό αλλά και όταν συγκρούστηκε με τον απόστολο Παύλο με το θέμα των εθνικών. Ο δε Παύλος από φανατικός εβραίος και διώχτης των Χριστιανών, έφτασε να μεταστραφεί και να γυρίσει όλη σχεδόν την οικουμένη της εποχής, για την δόξα του Θεού.
Ακόμα και στις μέρες μας, υβρίζονται και δυσφημίζονται, ο Πέτρος από την Παπική Εκκλησία, που την οικειοποιείται αυθαίρετα οικοδομώντας το παπικό αλάθητο και πρωτείο, ο δε Παύλος ιδιαίτερα στην χώρα μας από τους Νεοπαγανιστές που με μένος φέρονται εναντίον του, μη μπορώντας να αναγνωρίσουν την συνειδητή κατάφαση του λαού μας σε αυτά που τους μετέδωσε ο Απόστολος.
Οι απόστολοι όμως πρεσβεύουν για όλους, όπως έκαναν με τους διώχτες τους, το ίδιο κάνουν και με αυτούς που τους αμφισβητούν και σήμερα και σε κάθε εποχή, όπως έκανε και κάνει και ο ίδιος ο Κύριος.



Σήμερα γιορτάζει και ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μου, Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παύλος. Ο σεβαστός μου γέροντας που του χρωστώ σχεδόν τα πάντα για ότι είμαι, εάν είμαι, σήμερα! Θα μπορούσα για μέρες να μιλώ και να γράφω γι αυτόν και πάλι ελλιπή θα είναι και μονόπλευρα για την ισχυρή και τόσο απλή προσωπικότητά του. Είναι ίσως ο Μητροπολίτης που έχουν γραφτεί και ειπωθεί τα λιγότερα και όμως για εμένα έχει κάνει τα περισσότερα…. Αυτός με ενίσχυσε οικονομικά και ηθικά όταν είχα ανάγκη, αυτός είπε στη μητέρα μου όταν κοιμήθηκε ο Πατέρας μου «ανέλαβε τα άλλα σου παιδιά, αυτόν τον αναλαμβάνω εγώ». Αυτός με έκανε συνεργάτη του, που με δίδαξε και με διδάσκει μέχρι σήμερα, αυτός με έκανε διάκονο και ιερέα και με θεωρεί παιδί του και εγώ πατέρα.
Γνωρίζω πως δεν θέλει να λέμε πολλά γι’ αυτόν και ίσως όταν το μάθει με μαλώσει, αλλά θέλω να πω, μέσα από το μικρό άρθρο αυτό , τις θερμότερες ευχές μου για μακροημέρευση και δύναμη στα δύσκολα καθήκοντά του. Να συνεχίζει να μας χαμογελά και να μας στηρίζει όπως το κάνει όλα αυτά τα χρόνια και να μας πεισμώνει με τις παρατηρήσεις του, ύστερα από το κάθε λάθος μας, που οφείλετε την παρακοή μας προς αυτά που μας συμβούλευσε.
Μείνε κοντά μας Γέροντα σε έχουμε ανάγκη τόσο εμείς όσο το ποίμνιο που σου εμπιστεύτηκε ο Κύριος στα νότια προάστια




Η Ημέρα των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στη χριστιανική παράδοση και το λαϊκό ημερολόγιο

Στις 29 Ιουνίου η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, δύο από τους μαθητές του Ιησού Χριστού που αποκαλούνται στηλοβάτες της χριστιανικής εκκλησίας. Αποκαλούνται επίσης “οικουμενικοί διδάσκαλοι”, επειδή με τα κηρύγματά τους διατυπώνουν τους βασικούς κανόνες της ζωής και της πίστης.

Με τη ζωή τους οι Άγιοι Απόστολοι αποδεικνύουν, ότι ο αμαρτωλός άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει την ατέλειά του και να σωθεί. Μαρτυρικός ήταν και ο θάνατός τους - το 68 μετά Χριστού ο Απόστολος Πέτρος σταυρώνεται στη Ρώμη κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Νέρωνα, ενώ ο Απόστολος Παύλος κόβεται με σπαθί.

Πριν προσηλυτιστεί στον χριστιανισμό, ο θεωρούμενος ως πρώτος ανάμεσα στους Αποστόλους, ο Άγιος Πέτρος, ονομάζεται Συμεών. Είναι ψαράς, φλογερός και οξύθυμος. Το όνομά του ο Πέτρος δέχεται από τον Ιησού Χριστό, μαζί με τα κλειδιά της ουράνιας βασιλείας. Ο Απόστολος Πέτρος ταξιδεύει πολύ, για να κηρύσσει τη χριστιανική διδασκαλία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Απόστολος Πέτρος περνά στη Ρώμη. Ο ναός του Αγίου Πέτρου που κτίζεται στον τάφο ύστερα από το θάνατό του, σήμερα είναι ένας από τους μεγαλύτερους καθεδρικούς ναούς στην Ευρώπη.

Με τον Άγιο Πέτρο συνδέεται στενά και το όνομα του Απόστολου Παύλου. Γεννημένος στην αρχαία μικρασιατική πόλη Ταρσό, ο ίδιος διαπαιδαγωγείται στο πνεύμα του συντηρητικού ιουδαϊσμού. Αποκαλεί τον εαυτό του Σαούλ. Δέχεται την αποκάλυψη του Θεού καθ' οδόν για τη Δαμασκό. Ξαφνικά ισχυρό φως τυφλώνει τον άγριο διώκτη των χριστιανών και αυτός ακούει μια φωνή που του λέει: “Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώχνεις;”. Από τότε ο Σαούλ ονομάζεται Παύλος, που σημαίνει “ταπεινός”, και προσηλυτίζεται στο χριστιανισμό.

Στη Βουλγαρία στους Αγίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο είναι αφιερωμένες πολυάριθμες εκκλησίες και μοναστήρια. Η μνήμη τους αρχίζει να τιμάται από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά τη βάπτιση του βουλγαρικού λαού το 865. Πολύ νωρίς οι μορφές των δύο Αποστόλων διεισδύουν στη χριστιανική τέχνη. Στην βουλγαρική αγιογραφία οι δύο Άγιοι Απόστολοι συνήθως απεικονίζονται να κρατούν μαζί μακέτα εκκλησίας που συμβολίζει την υπηρεσία τους ως στηρίγματα της Χριστιανικής Εκκλησίας εδώ στη Γη. Ο Απόστολος Πέτρος απεικονίζεται συχνά και με κλειδιά στα χέρια του που συμβολίζουν τα λόγια του Ιησού Χριστού: “Και θα σου δώσω τα κλειδιά της ουράνιας βασιλείας, και ό,τι δένεις στη Γη, θα δένεται στον ουρανό. Και αυτό που αποδένεις στη Γη, θα αποδένεται στον ουρανό”.
------------------------------------------------------------------------------------

Η ημέρα του Αγίου Πέτρου ή Πετρόβντεν, όπως αποκαλείται στη Βουλγαρία, συμπίπτει με την πιο εντατική γεωργική περίοδο στη Βουλγαρία. Ο βουλγαρικός λαός τη συνδέει πάντα με τη σοδειά, με τα νεαγνά ζώα και τα πρώτα φρούτα και μήλα, καθώς και με τα μεγάλα πανηγύρια προς μνήμη του αγίου που διοργανώνονται στα χωριά και τις πόλεις. Πιστεύεται ότι οι τελετουργίες την ημέρα αυτή προστατεύουν από πυρκαγιές και φωτιές. Το κουρμπάνι από ειδικά θρεμμένο κοτόπουλο έχει το νόημα που στην αρχαία μυθολογία αποδίδεται στον πετεινό - ηλιακό σήμα των ανωτέρων και ουράνιων δυνάμεων. Το βαθύτερο και μόνιμο νόημα της εορτής του Αγίου Πέτρου είναι κυρίως θρησκευτικό, διότι η αντοχή και η ταπεινοφροσύνη βρίσκονται στη βάση του χριστιανισμού.

Σ' αντίθεση με την εκκλησιαστική γιορτή των αγίων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου, ο βουλγαρικός λαός τιμά τη μνήμη τους σε χωριστές ημέρες. Στις 29 Ιουνίου σημειώνεται η ημέρα του Αποστόλου Πέτρου, που οι Βούλγαροι αποκαλούν Πετρόβντεν και μια ήμερα αργότερα, δηλαδή στις 30 Ιουνίου, γιορτάζεται η λεγόμενη ημέρα του Παύλου ή Παύλοβντεν. Σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία οι δυο αδελφοί έχουν διαφορετικές "αποστολές" και διατυπώνουν διαφορετικές απαιτήσεις προς τους ανθρώπους. Στη βουλγαρική φολκλορική παράδοση ο Πέτρος έχει 4 αδέλφια-παλικάρια που κάποτε, σε παλαιότερη εποχή, μοίρασαν μεταξύ τους την εξουσία στον ουρανό, τη γη και τα φυσικά στοιχεία. Απ' εκείνη την εποχή στον Πέτρο ανήκουν τα κλειδιά του Παραδείσου, του ουράνιου τόπου διαμονής των δικαίων μετά το θάνατό τους, ενώ στον Παύλο ανήκει, σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία, η δύναμη πάνω στο πυρ. Να γιατί την ημέρα του αγίου Παύλου απαγορεύεται το άναμμα φωτιάς, για να αποφευχθούν τυχόν πυρκαγιές στα χωράφια και να μη γίνει πιο καυτός ο ήλιος. Οι Βούλγαροι πίστευαν, ότι μετά την ημέρα του Αποστόλου Παύλου έρχονται ο χειμώνας και το κρύο.

Οι δύο γιορτές - Πετρόβντεν και Παύλοβντεν συμπίπτουν με το αποκορύφωμα του θερισμού. Να γιατί τα φολκλορικά έθιμα που τελούνται στη διάρκεια αυτών των 2 ημερών είναι πολύ απλά και δεν παρουσιάζουν ποικιλία. Σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία ο Άγιος Παύλος δεν ήθελε ακόμη και να του προσκομίζουν τον εθιμικό άρτο, αλλά μόνο να τον τιμούν, ενώ για τον Πέτρο έλεγαν, ότι μπορεί να τον δεις κανείς με το δρεπάνι να θερίζει στα χωράφια. Η ημέρα Πετρόβντεν είναι μια από τις σημαντικότερες γιορτές που συνδέεται με τα χαρακτηριστικά γι' αυτή τη γιορτή εθιμικά δώρα. Την ημέρα αυτή στο μενού συμπεριλαμβάνεται το κοτόπουλο, ενώ από τα φρούτα - τα μήλα και τα αχλάδια που αγιάζονται εκ των προτέρων στην εκκλησία μαζί με τον τελετουργικό άρτο. Σύμφωνα με το βουλγαρικό έθιμο μέχρι την ημέρα αυτή απαγορεύεται να τρώει κανείς μήλα. Στα δημοτικά τραγούδια πολλές φορές η ομορφιά της γυναίκας και η νεαρότητα της συγκρίνονται με τα κόκκινα μήλα της ημέρας Πετρόβντεν.

------------------------------------------------------------------------------------

ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑ



Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου

Ὀστᾶ φανέντα Μαρτύρων Ἀναργύρων,
Βλύζουσι κρουνοὺς θαυμάτων ἀναργύρως.
Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Κῦρος φάνη ἠδ' ὁμόαθλος.







Βιογραφία
Αγωνίσθηκαν και οι δύο στα χρόνια του Διοκλητιανού (292 μ.Χ.).

Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ο Ιωάννης από την Έδεσσα. Άριστα καταρτισμένοι στην ιατρική επιστήμη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς στους φτωχότερους συνανθρώπους τους. Και όχι μόνο δεν έπαιρναν χρήματα από κανένα, αλλά και οι ίδιοι έδιναν τα δικά τους, μέχρι που έμειναν φτωχοί. Γι' αυτό και επονομάστηκαν Ανάργυροι. Μαζί με την ιατρική βοήθεια που προσέφεραν στους πάσχοντες, μετέδιδαν σ' αυτούς και τη σωτήρια αλήθεια του Ευαγγελίου. Τα λόγια τους έδωσαν φως του Χριστού σε πολλούς ειδωλολάτρες.

Άλλα η δράση τους καταγγέλθηκε στις αρχές, με αποτέλεσμα να τους αποκεφαλίσουν και άξια να πάρουν το στεφάνι του μαρτυρίου. Τότε οι χριστιανοί τους έθαψαν κρυφά, και όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αρκάδιος και Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας ο Θεόφιλος (400 μ.Χ.), τα άγια λείψανα τους βρέθηκαν και με πανηγυρικό τρόπο έγινε η ανακομιδή τους. Πολλοί, μάλιστα, ασθενείς που άγγιξαν αυτά, θεραπεύθηκαν. Έτσι, επιβεβαιώνεται ότι οι «δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζώσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὃ μισθὸς αὐτῶν» (Σοφία Σολομώντος, ε' 15). Οι δίκαιοι δηλαδή, ζουν αιώνια, και η ανταμοιβή που αρμόζει σ' αυτούς βρίσκεται στα χέρια του Κυρίου.

Εορτάζει στις 28 Ιουνίου εκάστου έτους.


Εύρεση των Τιμίων Λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου






Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας χάριτος, τὴ ἐνεργεῖα, ἀναβλύζοντα, θαυμάτων ρεῖθρα, ἀναργύρως τὰ σεπτὰ ὑμῶν λείψανα, ἐκ τῶν λαγόνων τῆς γῆς κόσμω ἔλαμψαν, Κῦρε θεόφρον, Ἰωάννη τὲ ἔνδοξε, ὅθεν ἅπαντες, τὴν τούτων τιμῶντες εὕρεσιν, αἰτοῦμεν δι' ὑμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’.
Τὰ θαύματα τῶν Ἁγίων σου Μαρτύρων, τεῖχος ἀκαταμάχητον ἡμῖν δωρησάμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, βουλὰς ἐθνῶν διασκέδασον, τῆς βασιλείας τὰ σκῆπτρα κραταίωσον, ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐκ τῆς θείας χάριτος, τὴν δωρεὰν τῶν θαυμάτων, εἰληφότες, Ἅγιοι, θαυματουργεῖτε ἐν κόσμῳ, ἄπαντα, ἡμῶν τὰ πάθη τῇ χειρουργίᾳ, τέμνετε, τῇ ἀοράτῳ Κῦρε θεόφρον, σὺν τῷ θείῳ Ἰωάννῃ, ὑμεῖς γὰρ θεῖοι, ἰατροὶ ὑπάρχετε.

Η Γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου


ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ





Την ημέρα αυτή η Αγία μας εκκλησία εορτάζει το γενέσιο του ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη. Ο πατέρας του Ζαχαρίας, ήταν ιερέας. Κάποια ημέρα την ώρα του θυμιάματος, είδε μέσα στο θυσιαστήριο άγγελο Κυρίου, ο οποίος του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο τον οποίο θα ονόμαζε Ιωάννη. Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά , αλλά δυσπιστούσε. Η γυναίκα του ήταν ηλικιωμένη και στείρα και άρα ήταν αδύνατο να κυοφορήσει και αυτές τις αμφιβολίες τις εξέφρασε στον άγγελο ο οποίος του απάντησε ότι το παιδί θα γεννηθεί και εκείνος θα τιμωρηθεί για την απιστία του, παραμένοντας κωφάλαλος μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού. Πράγματι η γυναίκα του η Ελισάβετ συνέλαβε και μετά από εννέα μήνες γέννησε γιο. Οκτώ ημέρες μετά τη γέννηση κατά την περιτομή του παιδιού οι συγγενείς, θέλησαν να του δώσουν το όνομα του πατέρα του δηλ. Ζαχαρία. Όμως ο Ζαχαρίας έγραψε επάνω στο πινακίδιο το όνομα Ιωάννης. Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και όλοι οι παριστάμενοι πλημμύρισαν χαρά κι ελπίδα, διότι κατάλαβαν ότι γεννήθηκε ο Πρόδρομος της παρουσίας του αναμενόμενου Μεσσία. Ο Ιωάννης δε διέθετε μόνο το χάρισμα της προφητείας, αλλά αξιώθηκε και τη μεγαλύτερη χαρά και τιμή. Βάπτισε το Μεσσία Χριστό, τον οποίο και ομολογούσε σ’ όλη του τη ζωή.

Η Εκκλησία μας εορτάζει τη σύλληψη του Ιωάννη του Προδρόμου στις 24 Ιουνίου.


Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Προφῆτα καὶ Πρόδρομε, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, ἀξίως εὐφημῆσαι σέ, οὐκ εὐποροῦμεν ἠμεῖς, οἱ πόθω τιμῶντες σέ, στείρωσις γὰρ τεκούσης, καὶ πατρὸς ἀφωνία, λέλυται τὴ ἐνδόξω, καὶ σεπτή σου γεννήσει, καὶ σάρκωσις Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, κόσμω κηρύττεται.


Κοντάκιον

Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἡ πρὶν στείρα σήμερον, Χριστοῦ τὸν Πρόδρομον τίκτει, καὶ αὐτὸς τὸ πλήρωμα, πάσης τῆς προφητείας, ὅνπερ γάρ, προανεκήρυξαν οἱ Προφῆται, τοῦτον δή, ἐν Ἰορδάνῃ χειροθετήσας, ἀνεδείχθη Θεοῦ Λόγου, Προφήτης Κῆρυξ ὁμοὺ καὶ Πρόδρομος.